Jaren 80, 11e eeuw 

In 6588 (1080) gingen de Turken van Perejaslavl’ de strijd aan tegen Roes’. Vsevolod stuurde  zijn zoon Vladimir tegen hen uit. Vladimir trok te velde en versloeg de Turken.

In 6589 (1081), op 18 mei, vluchtten David Igorevi¹ en Volodar’ Rostislavi¹. In Tmutorokan’ aangekomen namen zij Ratibor gevangen en vestigden zich daar als heersers.[1]

In 6590 (1082) stierf Osen’, de vorst der Polovtsen.

In 6591 (1083) keerde Oleg uit Griekenland terug naar Tmutorokan’; hij nam David en Volodar’Rostislavi¹ gevangen en vestigde zich als vorst in Tmutorokan’. Hij verpletterde de Khazaren, die verantwoordelijk waren voor de dood van zijn broer en ook hem zelf hadden bedreigd. David en Volodar’ liet hij vrij.    

In 6592 (1084), met Pasen,  kwam Jaropolk naar Vsevolod. In dezelfde tijd vluchtten de twee zonen van Rostislav voor Jaropolk om later terug te keren en hem te verdrijven. Vsevolod stuurde Vladimir, zijn zoon, die Rostislavs zonen  verjoeg en Jaropolk aanstelde als stadhouder van Vladimir. In hetzelfde jaar nam David Griekenlandvaarders gevangen in Oleë'e[2] en confisqueerde hun bezittingen. Vsevolod ontbood hem, nam hem mee en gaf hem Dorogobuû[3]. 

In 6593 (1085) wilde Jaropolk optrekken tegen Vsevolod, luisterend naar slechte raadgevers. Toen hij dit vernam, stuurde Vsevolod zijn zoon Vladimir tegen hen ten strijde. Jaropolk echter liet zijn moeder en druûina achter in Lutsk[4] en vluchtte naar Polen. Toen Vladimir in Lutsk aankwam, gaven de inwoners zich over. Vladimir stelde David aan als stadhouder van Vladimir in plaats van Jaropolk. De moeder en echtgenote van Jaropolk en diens druûina voerde hij mee naar Kiëv. De bezittingen van Jaropolk werden geconfisqueerd.

In 6594 (1086)[5] kwam Jaropolk uit het land van de Lechen. Hij sloot vrede met Vladimir en deze keerde terug naar ‡ernigov. Jaropolk vestigde zich in Vladimir. Nadat hij daar enkele dagen had verbleven ging hij naar Zvenigorod[6]. En voordat hij de stad had bereikt werd hij doorboord door de vervloekte Neradets, die was beïnvloed door de duivel en door slechte mensen[7]. Terwijl hij op de wagen lag doorboorde Neradets hem vanaf zijn paard, op 22 november. En Jaropolk richtte zich op, trok de sabel uit zijn lichaam en schreeuwde met luide stem: wee, de vijand, hij  heeft me te pakken gekregen. De drie maal vervloekte Neradets vluchtte naar Rjurik[8] in Peremyël. En de leden van zijn gevolg, Radko, Vonkina en anderen namen het lichaam van Jaropolk voor zich op hun paard en brachten het naar Vladimir en vandaar naar Kiëv. En de vrome vorst Vsevolod liep hem tegemoet met zijn zoons Vladimir en Rostislav, tevens  alle bojaren en de zalige metropoliet Ioan met monniken en priesters. En alle inwoners van Kiëv weenden hevig om hem. Met psalmen en gezangen deden ze hem uitgeleide naar de Heilige Dmitrij[9]. Ze hulden hem in een lijkwade en legden hem op 5 december met eerbetoon in een marmeren kist in de kerk van de heilige apostel Petrus, met de bouw waarvan hij zelf eerder begonnen was. Terwijl hij heeft veel ellende had doorgemaakt en buiten zijn schuld door zijn broers was verbannen, gekrenkt en beroofd viel hem ook nog een bittere dood ten deel.[10] Maar hij heeft zich waardig betoond het eeuwige leven en rust  te verkrijgen. Want deze zalige vorst was stil, zachtmoedig, nederig en vol liefde voor zijn broeders. Alle jaren gaf hij een tiende van zijn bezit aan de Heilige Moeder Gods en hij bad altijd tot God met de woorden: “Heer mijn God, aanvaard mijn gebed en schenk mij een dood zoals aan mijn twee broeders Boris en Gleb, door vreemde hand, opdat ik door mijn bloed alle zonden kan wegwassen en verlost word van deze ijdele wereld en zijn verwarring en van het net van de duivel.” De goede God negeerde zijn gebed niet: hij ontving die zaligheden die geen oog gezien, geen oor gehoord en geen hart ervaren hebben, maar die God heeft toebereid voor hen die hem liefhebben.

In het jaar 6595 (1087).

In het jaar 6596 (1088) werd de kerk van St. Michael in het klooster van Vsevolod[11] gewijd door metropoliet Ioan en de bisschoppen Luka, Isaja en Ivan, terwijl Lazar igumen van het klooster was. In hetzelfde jaar vertrok Svjatopolk uit Novgorod naar Turov en vestigde zich daar. Ook stierf in dat jaar igumen Nikon van het Holenklooster en namen. In hetzelfde jaar namen de Bulgaren Murom in.

In het jaar 6597 (1089) werd de Holenkerk van de Moeder Gods in het Feodosijklooster gewijd door metropoliet Ioan, bissschop Luka van Belgorod en bisschop Isaia van ‡ernigov, onder het bewind van van de edelgeboren vorst Vsevolod, regeerder over het land van Rus’, en onder zijn kinderen Vladimir en Rostislav, terwijl Jan bevelhebber was van het KiÁvse duizendschap en Ioan igumen was. In dat jaar overleed metropoliet Ioan. Ioan was goed thuis in de boeken en de leer, barmhartig voor armen en weduwen en mild voor een ieder, rijk of arm. Hij was nederig en zachtmoedig, zwijgzaam, doch welsprekend, en hij wist met de heilige boeken de bedroefden te troosten; een dergelijk man was er voorheen niet in Rus’, noch zal er na hem nog zo iemand komen. In datzelfde jaar ging Janka, de eerder genoemde dochter van Vsevolod, naar Griekenland. Janka nam de metropoliet Ioan, een eunuch, mee terug. De mensen die hem zagen zeiden allen: “Zie, er is een dode gekomen.”  Toen hij daar een jaar had geleefd, stierf hij. Deze nu was geen belezen man, maar hij was eenvoudig van geest en van woord. In dat jaar werd de kerk van de Heilige Michael in Perejaslavl gewijd door Efrem, metropoliet van die kerk. Hij had de kerk groot laten bouwen, omdat het voorheen in Perejaslavl de zetel van de metropoliet was. Hij rustte de kerk toe met veel voorzieningen en tooide haar met allerlei decoraties en kerkelijke vaten. Deze Efrem nu was een eunuch en groot van gestalte. Hij richtte in die tijd veel gebouwen op. Nadat hij de kerk van de Heilige Michael had afgebouwd, liet hij een kerk op de stadspoort bouwen ter ere van de Heilige Martelaar Feodor en daarna een kerk gewijd aan de Heilige Andreas bij de kerk op de stadspoort en een stenen badhuis, zoals eerder in Rus’ niet bestaan had. Verder richtte hij een stenen omheining op vanaf de kerk van de Heilige Martelaar Feodor en verfraaide hij de stad Perejaslavl met kerkgebouwen en andere bouwwerken.